14 Şubat Sevgililer Günü’nün Gerçek Hikayesi: Aziz Valentin

Her 14 Şubat’ta etrafı saran o pelüş ayılar, aşırı pahalı güller ve “biz bize yeteriz” paylaşımlarının arkasında aslında buram buram isyan ve biraz da kan olduğunu biliyor muydunuz? Eğer Sevgililer Günü’nü sadece bir pazarlama stratejisi sanıyorsanız yanılıyorsunuz; olay aslında Roma İmparatoru’na “atarlanıp” gizli saklı iş çeviren bir papazın hikayesi.

İmparatorun “Bekarlık Sultanlıktır” Kanunu

Mevzu MS 270’li yıllarda geçiyor. Roma İmparatoru II. Claudius (nam-ı diğer “Zalim Claudius”), ordusuna asker bulmakta zorlanınca dâhice(!) bir çözüm bulur: Evliliği yasaklar! Claudius’a göre evli erkekler, eşlerini ve çocuklarını düşünmekten savaş meydanlarında yeterince “yırtıcı” olamıyorlardı. Yani imparator, “Bekar asker, iyi askerdir” kafasındaydı.

Yeraltı Nikah Dairesi: Aziz Valentin

İşte tam bu noktada sahnede Aziz Valentin beliriyor. Valentin, imparatorun bu yasağına ayar olan, romantik ama bir o kadar da inatçı bir din adamıydı. “Aşk yasak tanımaz” diyerek, birbirini seven gençleri gizli kapaklı mahzenlerde evlendirmeye başladı. Bir nevi o dönemin yasadışı nikah memuru olmuştu.

Yakalanış ve O Meşhur Mektup

Tabii Roma bu, duvarların kulağı var. Valentin’in gizli nikah kıydığı kulağına giden Claudius, tahmin edeceğiniz üzere pek “anlayışlı” davranmadı. Valentin hapse atıldı ve ölüme mahkum edildi.

Efsaneye göre Valentin, hapisteyken gardiyanın kör kızına aşık olur (veya onu iyileştirir, orası rivayet). İdam edilmeden hemen önce kıza bir not bırakır ve altına o günden bugüne uzanan o meşhur imzayı atar:

“Senin Valentin’inden…” (From your Valentine)

Neden 14 Şubat?

Valentin, MS 270 yılının 14 Şubat günü idam edildi. Yani bugün aslında romantik bir akşam yemeğinden ziyade, bir adamın aşk uğruna kellesinin gitmesinin yıl dönümü. Kilise ise yıllar sonra bu günü, paganların bereket festivali olan Lupercalia’nın etkisini kırmak için “Aziz Valentin Günü” ilan ederek resmileştirdi.