Çocukken dünyayı başka bir gözle görüyorduk. Bize mantıklı gelen bazı korkular, büyüdükçe o kadar saçma geliyor ki… İşte çocukluğumuzun efsane ama tamamen gereksiz korkuları:

1. Karanlıkta Canavar Varmış Gibi Hissetmek

Işığı kapatınca sanki yatağın altından bir yaratık çıkacak. Şimdi bakıyoruz: Yok canım, en fazla toz topları ve kayıp çoraplar var.

2. Ağzımıza Karpuz Çekirdeği Kaçarsa Karnımızda Ağaç Büyüyecek

Yazın karpuz yerken çekirdeği yutunca panik oluyorduk: “Şimdi midemde ağaç çıkacak!” Halbuki olsa, şimdiye kadar bir ormanımız olurdu.

3. Okulda Tebeşiri Yiyen Çocuklar Olursa Ölecekler

Tebeşiri ısıran birini görünce “Kesin ölür bu” diye düşünürdük. Şimdi görüyoruz ki, o çocuklar gayet sağlıklı koca adam oldu.

4. Annemiz Babamız Gelmezse Sonsuza Kadar Kaybolacağız

Markette 2 dakika kaybolunca dünyanın sonu gelmiş gibi ağlıyorduk. Şimdi bakıyoruz: O kadar dramatik olmaya gerek yokmuş.

5. Televizyonun İçinde İnsanlar Yaşıyor Sanmak

Ciddi ciddi TV’nin içinden sanatçılar çıkacak sanıyorduk. Ekrana bakıp “bunlar orada nasıl sığıyor?” diye düşünmek büyük olaydı.

6. Yüksek Sesle Sakız Çiğnersen Çenen Kilitlenir

Annemiz öyle söyledi diye sakızı sessiz çiğnemeye çalıştık. Halbuki en büyük tehlike öğretmenin “ağzındaki sakızı çöpe at” demesiymiş.

7. Ödev Yapmazsak Öğretmen Bizi Hapse Atar

Sanki öğretmenlerin gizli bir gücü vardı. Şimdi düşünüyoruz: Keşke en büyük derdimiz ödev olsaydı.

8. Merdivenden Hızlı İnerken Düştüğümüzde Sonsuza Kadar Yuvarlanacağız

Bir kez ayağımız kaydı mı, “artık sonum geldi” diye düşünüyorduk. Halbuki birkaç morlukla kurtuluyormuşuz.

9. Telefonla Fazla Konuşunca Kulaklarımız Yanacak

Ev telefonunu kulağımıza dayadıkça kulaklarımız ısındı mı, “yandım galiba” diye panikliyorduk. Şimdi saatlerce telefondayız, hiçbir şey olmuyor.

10. Yaramazlık Yaparsak Polis, Doktor Gelip Bizi Alacak

Mahallede top oynarken cam kırınca hepimizin aklına gelen cümle: “Polis seni alır! Doktor iğne yapar.” Meğersem annemizin taktiksel korkutmacasıymış.

Sonuç: Saçma Ama Tatlıydı

O korkular şimdi gülüp geçtiğimiz şeyler ama çocukluğumuzun eğlenceli bir parçasıydı. Belki de masumiyetin en güzel kanıtı buydu: Saçma şeylerden bile korkabiliyorduk. 😊